Astraal contact:
wie bestuurt ons innerlijk landschap?

Die idioten in de spiegel ...

Twee gekken zitten in een restaurant aan een tafel voor een grote spiegelwand. De ene gek kijkt in de spiegel en zegt: 'Hee, die twee daar komen me bekend voor! Laten we naar hen toe gaan!' Terwijl hij opstaat zegt de andere gek: 'Laat maar, ze komen al naar ons toe.'

We herkennen onze reflectie in de spiegel niet, als die verschijnt in de vorm van onze eigen schaduw. Onze eigen schaduwprojecties de wij leven inblazen en rollen laten spelen in het leven dat we leiden, plaatsen we meestal buiten onszelf in de Matrix, alsof we er niets mee te maken hebben. Paul Levy, auteur van Dispelling Wetiko, breaking the curse of evil, zegt het zo:

De wereld is als een droom waarin we onze eigen duisternis kunnen projecteren. Als we dat met zijn allen doen, ontstaan er vormen in de wereld die ons het overtuigende bewijs leveren dat het kwaad inderdaad buiten onszelf bestaat in concrete en overduidelijke vorm. Zo kunnen we onszelf tot in alle eeuwigheid voor de gek houden in lussen die zichzelf in stand houden, en die ons schijnbaar zonder uitweg gevangen houden.

De scheppende kracht van ons inbeeldingsvermogen

In ons astrale innerlijk landschap kunnen wij mensen zelf onze angsten projecteren. Het christendom vertelt over demonen, dus kunnen christenen demonen, zoals die in het collectief bewustzijn worden voorgesteld en opgeroepen, in diverse verschijningsvormen in hun innerlijke wereld zien verschijnen. Als de projecties krachtig genoeg zijn, kunnen die zelfs uitgekristalliseerd, dus met een relatief verdichte lichaamsvorm, in de Matrix verschijnen. De Islam vertelt over de djin, dus Moslims kunnen de djin in diverse verschijningsvormen in hun innerlijke wereld projecteren, evenals in de Matrix. De Cree indianen noemen het kwaad Wetiko, een demonische geest die anderen terroriseert.

Menselijke projectiekracht is manifestatiekracht. Daarom moeten wij niet strijden tegen onze demonen en hen daarmee extra levenskracht aanreiken. We moeten ze herkennen als onze eigen onbewuste projecties en begrijpen hoe ze ons om de tuin leiden; hoe wij onszelf om de tuin leiden.

Paul Levy: Wetiko, de collectieve psychose van de mensheid

Bij het lezen van dit boek heb ik bepaalde filters van de schrijver er zelf weer uitgefilterd. Paul gelooft in evolutie en is bekend met het gedachtegoed van wat je de 'lichtpool' van de Elite kunt noemen. Hij kent basisprincipes uit de alchemie, het werk van Carlos Castaneda en andere sjamanen, en het werk van Jung. Als hij metaforen gebruikt over het sterven van een symbolische dood, een wederopstanding of wedergeboorte in een nieuw licht of in universele verbondenheid, dan prik ik door die woordkeuze heen. Hij gebruikt geen woorden als de Matrix of simulatie; hij noemt het leven in deze wereld een droom.

Maar zijn persoonlijke gevecht tegen wat hij Wetiko noemt, onze schaduw die zich door de mensheid heen manifesteert op het politieke wereldtoneel, heeft hij met zuivere intenties gevoerd en voortgezet. De processen die hij beschrijft zijn herkenbaar. Dit is de moeite van een heldere samenvatting waard.

Dispelling Wetiko - Breaking the Curse of Evil
Paul Levy, 2013

Levy onderzoekt de onmenselijke kant van de mensheid en de rol die wij daar zelf in spelen. Wetiko is de demonische kracht die zich als een vloek in ons collectieve veld van bewustzijn heeft verstopt en zich door ons heen probeert te manifesteren, liefst zonder dat we dat in de gaten hebben.

Levy dankt zijn eerste inzichten aan een boek van Jack Forbes, Columbus and other cannibals, waarin hij een zelfvernietigende psychische stoornis onderzoekt die de Noordamerikaanse indianen kennen onder namen als Wetiko of Windigo.

De uitdaging is groot: het wetiko virus heeft de menselijke psyche besmet, die zichzelf moet onderzoeken op weg naar heling. Probleem is dat Wetico niet-plaatselijke, buitentijdse eigenschappen heeft en daardoor ongrijpbaar lijkt. Ons innerlijk landschap is bij voorbaat al besmet. We moeten begrijpen dat we op onze hoede moeten zijn, anders zijn we verloren en wordt ons innerlijke, psychische landschap compleet gekoloniseerd.

Wie volledig in de ban van Wetiko is geraakt kan een mens zijn, een bedrijf of een groep, en als we niet uitkijken, straks de hele wereld. Wetiko consumeert, is een kannibaal, een vampier, een multidimensionale bedrieger en verleider, een verschijning uit de schemerzone en zo oud als de wereld.

De duistere diepten van Wetiko zijn zo verschrikkelijk en zijn acties zo onuitsprekelijk kwaadaardig, dat het in velen ontkenning oproept. Door te doen alsof dit duisterste duister niet kan bestaan, ontstaat een blindheid die ons medeplichtig maakt. Wetiko kan door die collectieve ontkenning zijn gang gaan en mensen laten geloven dat ze geen macht hebben.

Alle vormen van geweld zijn vormen van demonische bezetenheid. Memes zijn virussen van de geest die zich razendsnel kunnen verspreiden. Wetiko hoeft niet binnen te dringen in ons innerlijk landschap; het sluimert daar al tot we het leven geven in het vlees, in onze incarnaties.

Discussies over de rol van Wetiko zijn oud. Christenen geloven dat de duivel ons aanspoort om hem te herkennen, door ons te testen. Meer godsdiensten geloven in hemelse beproevingen om onze ware aard naar boven te brengen. Helers en exorcisten hebben ervaren hoe demonische bezetenheid goed kan aflopen en heling kan brengen.

Werkelijk inzicht ontstaat pas als we beseffen welke rol we zelf hebben gespeeld in het ontstaan van al die Grote Wetiko's op het wereldtoneel. Wij zijn de dromers die de wereld maken (tot vorm maken, in-form-eren), terwijl de wereld tegelijkertijd onze incarnaties droomt, dus onze geïncarneerde persoonlijkheden in-form-eert, vorm geeft.

Wie zijn medemensen niet herkent als onderdelen van een complex geheel dat onze collectieve stoornissen uitspeelt en zichtbaar maakt, herkent zijn eigen duister niet en wordt een mede-projector van die collectieve schaduw. Je kijkt naar de wereld en je meent niets te maken te hebben met die corrupte zooi die uit al die opengetrokken beerputten naar buiten komt.

Wij dromen de wereld die ons droomt, was het verlichtende inzicht van Boeddha dat hij onder de boom had. En inzicht, benadrukt Levy, is geen geloof. In de ban van Wetiko herkent men zijn eigen waanzin en harteloosheid niet meer. Maar wie in zijn eigen onderwereld, in het duister van zijn eigen onbewuste durft af te dalen, wordt de sjamaan die zichzelf kan genezen en daardoor een stukje van het geheel.

Trauma kan zich gedragen als een entiteit, die ons aanmoedigt onze wonden steeds opnieuw open te trekken. Trauma zit als een soort software programma in ons veld en als we het niet als zodanig herkennen, gaan we het uitspelen en steeds om ons heen manifesteren, in plaats van het te helen. Wetiko nodigt je uit om in je trauma te gaan wonen.

De psyche en de materie zijn met elkaar verbonden. De materie is wat zich uitkristalliseert door de dromende psyche. Wij zijn de magiërs die onder de vloek van onze onbewuste scheppingen uit moeten komen. Weerwolven, vampiers en shapeshifters, zegt Levy, zijn symbolische vertegenwoordigers van de door ons gedroomde mogelijke toekomst waarin we als mensheid door onze eigen schaduw worden overmeesterd. We moeten de kettingen herkennen die we zelf hebben gesmeed en de monsters herkennen die we zelf hebben geprojecteerd.

Elke keer als iemand in de wereld een stukje van zijn eigen of onze collectieve schaduw herkent en heelt, wordt dat inzicht beter beschikbaar voor meer andere mensen, zegt Levy. Hier ben ik het mee eens. Een omgezet geheeld patroon in het collectieve veld heeft door zijn vibratie veel meer kans om gevonden te worden dan je zou denken. Het is geen naald in een hooiberg. Het niet-plaatselijke, tijdloze aspect van ons bewustzijn wordt ernaar toegetrokken. Alles wat je nodig hebt is de bereidheid en de moed om onze collectieve duisternis in de ogen te zien.

24 maart 2026

Op de volgende pagina: Astraal reizen (in bewerking)

Home